Nieuws

Gepubliceerd op september 26, 2020, 12:17 pm
3 mins

NIEUWE HOOGBOUW AAN DE BENELUXLAAN!

Op de locatie van het huidige, opvallend witte kantoorgebouw Beneluxveste op de hoek van de Beneluxlaan en de Vasco Da Gamalaan op Kanaleneiland, komt een nieuwe woontoren, met huurappartementen en tevens ruimte voor zowel de buurt als kantoorruimte op de begane grond. Het verouderde gebouw, dat lange tijd huisvesting bood aan Zorg van de Zaak, wordt gesloopt en vervangen en daarmee naar verwachting meer dan voorheen onderdeel van de wijk en omgeving. De start van de bouw wordt verwacht in 2022. Het nieuws over de bouwplannen pikten wij op uit de gemeentelijke nieuwsbrief van wijkbureau Zuidwest van 19 februari, waarin voor informatie wordt doorverwezen naar de gemeentelijke webpagina over het project (https://www.utrecht.nl/wonen-en-leven/bouwen/bouwprojecten/beneluxlaan-901-nieuwbouw/). De gemeente op haar beurt verwijst weer door naar de informatieve website www.benelux901.nl van Huis te Voorn Vastgoed (HTVV). Op beide adressen troffen wij een informatiefilmpje aan waarin sprake is van hoogbouw van 62 meter, iets hoger dan de verderop gelegen hoogbouw aan de Livingstonelaan en de Aziëlaan. Het gebouw zelf krijgt circa 200 (voornamelijk 3-kamer)woningen, die worden verhuurd in het middenhuursegment. HTVV is voornemens om een gemengd woongebouw met daarin onder andere een publiekgerichte, wijk ondersteunende plek voor Kanaleneiland te realiseren. Een plek waar wonen, werken, verblijven én ontmoeten (gezondheidszorg) samengaan in een kwalitatief hoogwaardig gebouw. HTVV wil hiermee een bijdrage leveren aan de verbinding tussen Kanaleneiland, Park Transwijk en de Merwedekanaalzone. Wederom een interessante nieuwbouwontwikkeling dus op Kanaleneiland. Wat ons echter al direct werd aangereikt is dat de participatie niet als heel positief wordt ervaren door omwonenden. In een eerste informatiebrief van februari 2020 wordt gemeld dat de planvorming wordt opgestart op basis van een door de gemeente goedgekeurd intentiedocument. Tijdens stap 1, het opstellen van de programmatische uitgangspunten, ‘horen wij ook graag van u wat u belangrijk vindt bij de nieuwe invulling van het plangebied’, valt er in die brief te lezen. Een vragenformulier was daarbij gevoegd, maar niet alle omwonenden ontvingen de brief. De inloopavonden die in 2020 georganiseerd zouden worden en waarvoor bewoners die zich hebben opgegeven zouden worden uitgenodigd, zijn echter door coronamaatregelen niet doorgegaan. De betrokkenheid blijft dus ook daardoor laag. Maar er gebeurt veel in de wijk waarbij participatie wordt ingezet, denk aan de Omgevingsvisie, groot onderhoud en renovatieprojecten van woningcorporaties en de herinrichting van straten en pleinen. Wij proberen hier als wijkkrant in beeld te krijgen én te brengen wat er in de wijk(en) speelt, hoe daarover wordt gecommuniceerd en in hoeverre bewoners daarbij écht worden betrokken.   FOTO https://benelux901.nl/

WONDERSCHOON KANALENEILAND

Op Kanaleneiland heeft een aantal organisaties de handen ineengeslagen om de wijk schoner te maken. Onder het motto ‘Wonderschoon Kanaleneiland’ hebben de Wijkcoöperatie, de gemeente, de Utrechtse afdeling van GroenLinks en de Stichting Asha gezorgd voor een flink aantal afvalknijpers. Op zondag 14 februari trotseerden de initiatiefnemers met een flink aantal bewoners sneeuw en ijs om de knijpers in te wijden. Kan jouw straat wel een schoonmaakactie gebruiken? Neem dan contact op met het Krachtstation om de knijpers op te halen.   FOTO MIREL MASIC

Onterechte plaatsing portiekcamera!

Afgelopen november kregen de bewoners van een portiek op Alexander de Grotelaan een brief van woningcorporatie Bo-Ex over de plaatsing van een camera in de hal vanwege de vernielingen die meermalen in de portiek zouden zijn aangebracht. Nadat de camera was geplaatst, heeft de voorzitter van bewonerscommissie Roosal – die toevallig ook in deze portiek woont – contact opgenomen met de woningcorporatie en gevraagd om welke vernielingen het gaat. De woonconsulent van Bo-Ex gaf als reactie: “Wij constateren de laatste tijd zelf veel vernielingen aan onze eigendommen in de portieken in de buurt en uit contact met de wijkagent blijkt dat het ook in de directe omgeving gebeurt. Wanneer de leefbaarheid van een portiek en/of woonomgeving in het geding kan komen, kunnen wij besluiten om camera’s te plaatsen in onze portieken.” De bewonerscommissie herkende de incidenten in de reactie niet, want de afgelopen jaren hebben er nooit vernielingen in het betreffende portiek plaatsgevonden. “De camera maakt inbreuk op onze privacy. Hij hangt in een gemeenschappelijke ruimte waarbij zichtbaar is wie het complex inkomt en verlaat zonder enige duidelijke grondslag. Wij zijn als huurders niet betrokken geweest bij dit proces en we zijn ook niet geïnformeerd over hoe onze privacy wordt gewaarborgd”, aldus bewonerscommissie Roosal. Ondanks het doorvragen kwam er echter geen inhoudelijke antwoord op de vraag namelijk: ‘Om welke concrete vernielingen gaat het betreft de portiek waar besloten is om een camera te plaatsen?’ Uiteindelijk heeft de bewonerscommissie deze vraag neergelegd bij een andere afdeling binnen Bo-Ex en bleek dat er geen aanleiding is geweest om de camera te plaatsen. De camera is niet conform protocol geplaatst en de medewerker die de opdracht hiervoor heeft gegeven was niet bevoegd voor deze handeling. Een duidelijk aandachtspunt voor de interne processen van Bo-Ex. Er werd aangegeven dat men naar aanleiding hiervan het protocol rondom het plaatsen van de camera’s aan het evalueren is en waar nodig zal aanpassen. Inmiddels heeft Bo-Ex de camera verwijderd en een brief gestuurd naar de bewoners met het volgende: “Afgelopen week hebben wij de camera weggehaald. Er was geen reden meer om de camera in uw portiek te laten hangen.” Een merkwaardige brief volgens de bewonerscommissie, aangezien er überhaupt nooit reden is geweest om de camera op te hangen. De manier waarop het is geschreven lijkt alsof dat wel het geval was. Een belangrijke rol was hier dus weggelegd voor bewonerscommissie Roosal. Huurdersorganisatie STOK zegt daarover: “Een bewonerscommissie of de huurdersorganisatie kan collectief de belangen uit het complex behartigen voor de huurders. Bovendien komen aan deze organisaties op basis van de wet meer bevoegdheden toe dan aan individuele huurders. Dat maakt dat deze organisaties veelal meer invloed kunnen uitoefenen op de verhuurder, zoals ook in dit geval is gebeurd. Daarnaast zal niet iedere huurder al zijn rechten kennen en kunnen de individuele huurders meeliften op de collectieve kennis van de bewonerscommissie of huurdersorganisatie.Zeker naar mate steeds meer kwetsbare groepen in het huurbestand terecht komen is het van belang dat zij mee kunnen liften op de collectieve belangenbehartiging”

Missie 030 ondersteunt voedselbank

In de laatste week van februari werd er hard gewerkt bij de voedselbank van stichting Hart Voor Ons Allemaal. Vrijwilligers waren druk bezig met voedselpakketten klaarzetten en wegbrengen. Dit keer met hulp vanuit Missie 030. Missie 030 is een Maatschappelijke Diensttijd programma van de overheid voor jongeren tussen de 16 en 27 jaar. Het doel is dat jongeren worden uitgedaagd en geïnspireerd om iets goeds te doen voor de maatschappij. Hiermee kunnen jongeren hun eigen stad ontdekken en het helpt hen om erachter te komen waar hun interesses liggen. Een van de vrijwilligers is de 27 jarige Babette die in de binnenstad van Utrecht woont. De reden dat zij zich heeft aangemeld voor Missie 030 is, dat ze al 6 jaar in Utrecht woont en graag meer van de stad wil zien. Ook is ze momenteel zoekend naar waar háár interesses liggen. Dit is de periode van de carrousel weken bij Missie 030, wat betekent dat in 3 weken tijd de deelnemers zoveel mogelijk bij verschillende organisatie een kijkje nemen in de keuken. Een soort van snuffelstage. Als je het op een plek heel erg leuk vindt, dan kun je daar ook vrijwilligerswerk blijven verrichten op langere termijn. Een van de drijfveren die ervoor hebben gezorgd dat Babette zich heeft aangemeld om een dag mee te draaien bij Hart Voor Ons Allemaal is dat het een kleine initiatief betreft waarvan ze graag deel uit wilde maken. Babette: “Ik woon in de binnenstad waar iedereen best op zichzelf is. Toen ik op Kanaleneiland kwam voelde ik een gezellige sfeer. Buurtbewoners voerden gesprekken met elkaar en er waren spelende kinderen op het plein. Dit was een mooie ervaring.” Naast voedselpakketten uitdelen vind de Stichting het ook belangrijk om mensen te verbinden vanuit verschillende bevolkingsgroepen en bevolkingslagen. “Missie 030 sluit mooi aan bij een van onze doelstelling namelijk iets voor de jeugd betekenen. We willen de jongeren de mogelijkheid geven om te ontwikkelen en te groeien”, vertelt Anne als bestuurslid van stichting Hart Voor Ons Allemaal. Babette: ”Ik voelde me welkom bij Hart Voor Ons Allemaal. De sfeer was informeel en het was gezellig. Ook waren de initiatiefnemers heel lief voor ons en gastvrij. Wat mij voornamelijk verbaasde is dat zo’n kleine ruimte (garagebox) zoveel positieve impact kan hebben op gezinnen die de hulp hard nodig hebben. Dit is zo gaaf! Wat ook een pluspunt is, is dat de stichting maatwerk verleent. Per huishouden weten ze precies wat de samenstelling van het gezin is en welke producten ze nodig hebben.” Het was een mooie samenwerking. De voedselbank had hulp nodig bij het inpakken en de jongeren kregen de mogelijkheid om mee te draaien in de praktijk op Kanaleneiland. Door het mooie weer kon de garagebox open worden gegooid. Dit zorgde ervoor dat wijkbewoners in gesprek kwamen met de initiatiefnemers waardoor zij ook geprikkeld raken om iets te betekenen voor de voedselbank. Dit is een mooi voorbeeld van een initiatief die de sociale cohesie in de wijk bevordert. LEVENSMIDDELEN DONEREN? Dat kan op Alexander de Grotelaan, garagebox 166. Neem contact op met Fatima Yakooub.06-845 979 76, contact@hartvooronsallemaal.nl, www.hartvooronsallemaal.nl INTRESSE MAATSCHAPPELIJKE DIENSTTIJD? www.missie030.nl FOTO JORIS LOUWES                

Het ijzeren gordijn bestaat nog!

Op de grens tussen Kanaleneiland en Oog in Al staat al jaren een gesloten hekwerk als harde scheidslijn tussen de wijken. Het hekwerk door menigeen inmiddels het ‘IJzeren Gordijn’ genoemd, kwam er ooit om veiligheidsredenen, maar lijkt nu een ‘sta in de weg’ voor de gemeentelijke plannen rond de Parkzone Amsterdam-Rijnkanaal. Wat is het verhaal achter dit hekwerk? We praten je ‘even’ bij over de kwestie. Wie aan het IJzeren Gordijn denkt, denkt toch in eerste instantie aan de grens tussen Oost- en West-Europa als scheidslijn tussen het communistische Oostblok (de Sovjet-Unie en haar vazalstaten) en het kapitalistische ‘Westen’ (de westerse landen onder aanvoering van de U.S.A.). Het IJzeren Gordijn ontstond na de Tweede Wereldoorlog en werd eind jaren tachtig van de vorige eeuw vrij abrupt afgebroken na de ineenstorting van de macht van de communistische partijen in Oost-Europa en het uiteenvallen van het Sovjetimperium. Van het IJzeren Gordijn als scheidslijn vol mijnenvelden, tankgrachten, prikkeldraad en wachtposten spreekt de Berlijnse muur misschien wel het meest tot de verbeelding. De muur scheidde West-Berlijn in zijn geheel van Oost-Berlijn en van de rest van Oost-Duitsland. Je kunt je zo’n grens tussen twee stadsdelen anno 2021 niet meer voorstellen? Of toch wel? Misschien toch wel als je weet dat er op de grens tussen Kanaleneiland en Oog in Al al jaren een hek is geplaatst! Wie vanaf de Rooseveltlaan echtdoor langs het Amsterdam-Rijnkanaal onder de De Meernbrug richting Den Hommel in Oog in Al wil lopen of rijden, wordt ter hoogte van het congrescentrum NDC Den Hommel en Tennis Club Domstad (TCD) aan de Kennedylaan de doorgang onmogelijk gemaakt door een hekwerk! Omwonenden noemen dat hekwerk ook wel het ‘IJzeren Gordijn’ omdat het een bewust gecreëerde grens lijkt te vormen tussen twee wijken. Niet helemaal duidelijk is of het hek doorlopend gesloten is, maar veel buurtbewoners en wandelaars hebben het nog nooit open gezien. Er zijn al vragen over gesteld aan de gemeente en die heeft aangegeven dat de weg in het verleden door criminelen en ‘boefjes’ na een (auto)inbraak vaak als vluchtroute werd gebruikt. De afsluiting is er destijds gekomen op verzoek van ondernemers in het gebied in verband met de grote hoeveelheid auto-inbraken diefstallen daar. Een ietwat vreemde reden, want het betreft een doorgaande verbinding in de openbare ruimte en auto-inbraken vinden overal plaats! VEILIGHEID Op zoek naar achtergronden vonden wij de ‘Reactienota Ontwikkelingskader Parkzone Amsterdam-Rijnkanaal’ uit oktober 2015. In het document wordt door de gemeente gereageerd op reacties van omwonenden en bedrijven op de plannen voor herinrichting van de oevers van het Amsterdam-Rijnkanaal tot een parkzone. Met de Parkzone Amsterdam-Rijnkanaal wil de gemeente het gebied groter en groener maken, meer mogelijkheden voor recreatie creëren en een aantrekkelijke zone maken om te wandelen, sporten, fietsen en te verblijven. De plannen vormen onderdeel van het “Rondje Stadseiland’. Als kanttekening bij de plannen, zo valt in de Reactienota te lezen, wordt ingebracht dat veel omwonenden van het gebied rond de Leidsche Rijn (van oudsher het kanaal tussen Utrecht en Harmelen) zich zorgen maken over het verbinden van de Rooseveltboulevard over de Leidsche Rijn naar Oog in Al. Die zorgen gaan vooral over (sociale) veiligheid en overlast rond en onder de De Meernbrug en op de verbindingsroute tussen Kanaleneiland en Oog in Al. De gemeente reageert in de Reactienota als volgt op de kanttekening van bewoners rond de (sociale) veiligheid en overlast: “Wij zijn ons ervan bewust dat er nog belangrijke aandachtspunten zijn voordat de Rooseveltboulevard over de Leidse Rijn naar Oog in Al kan worden doorgetrokken. Wij zijn van mening dat de onveiligheid mede het gevolg is van het feit dat de huidige route niet logisch is en daardoor onvoldoende wordt gebruikt, waardoor het er onveilig voelt c.q. is. Als het een meer vanzelfsprekende route wordt, zoals nu ook het geval is op de Rooseveltboulevard, dan is er meer openbaarheid, komen er meer passanten en is de verwachting dat dan ook de sociale controle grote wordt. De uitwerking van de te nemen maatregelen om de route inderdaad veilig te maken en situaties van overlast en onveiligheid te voorkomen worden in de toekomst met de direct omwonenden besproken. Ook de gemeente is er niet bij gebaat ongewenste situaties te creëren. Aandacht voor de (sociale) veiligheidssituatie rond de De Meernbrug wordt verder aangescherpt op pagina 45 van het ontwikkelingskader.” DONKER EN ONVEILIG En dus gingen wij op zoek naar dat ‘Ontwikkelingskader Parkzone Amsterdam-Rijnkanaal’, begin 2016 al vastgesteld door de Utrechtse gemeenteraad. Daar vonden we op pagina 45 niets over sociale veiligheid, maar wel (en zeer beperkt) op pagina 21, te weten: “De ruimten onder de bruggen zijn nu vaak vergeten plekken en sociaal onveilig. Sommige zijn donker en de relatie met het water is door de zware constructies beperkt. Voor een doorgaand recreatief lint midden in de stad, meer en meer gebruikt door recreanten, is het zeer wenselijk en belangrijk deze onderwerelden te verbeteren; sociaal veiliger en aantrekkelijk te maken. Een voorbeeld is de Prins Clausbrug aan de zijde van Kanaleneiland. Hier ligt de onderwereld in een woonwijk en parkstrook. Deze plek leent zich er bij uitstek voor om omgevormd te worden tot een speciale (speel)plek.” Zover de aanscherping volgens de gemeente, maar wat wordt er nou concreet aan de plek gedaan of verbeterd? En wat wordt er met direct omwonenden besproken? We vroegen het daarom de gemeente zelf en Project Manager Maarten Hensbroek wilde ons graag bijpraten. “Even voor de duidelijkheid: binnen het project Parkzone Amsterdam-Rijnkanaal is het deelgebied Johan Wagenaarkade opgedeeld in een noordelijk deel (fase1) en een zuidelijk deel (fase2). Voor het noordelijke deel, langs de Johan Wagenaarkade zelf in Oog in Al, ligt al een ontwerp voor herinrichting en verzamelen wij momenteel reacties van omwonenden. Het zuidelijk deel loopt vanaf de Johan Wagenaarkade over de Leidsche Rijn, langs TCD en NDC Den Hommel onder de De Meernbrug naar de Rooseveltlaan. Voor dat deel is nog geen ontwerp gemaakt. Als dat er wel komt zal een fiets- en wandelverbinding over de Leidsche Rijn daar deel van uitmaken en dus juist de twee wijken met elkaar verbinden. Het voormalige hek, dwars over de weg bleek daarbij niet geschikt en is inmiddels vervangen door een lichter, maar nog steeds afgesloten hekwerk rondom NDC Den Hommel en TDC.” NIET VOOR NIETS Het hekwerk is ook de gemeente eigenlijk een doorn in het oog, maar staat er dus niet voor niets. In het verleden is daadwerkelijk gebleken dat als het hek open stond en open bleef, het aantal auto-inbraken weer toenam. Maarten: “Ook wij hebben echter de hoop dat als de parkzone in dat deelgebied eenmaal is heringericht en de brugverbinding met de Johan Wagenaarkade in Oog in Al er ligt, zal blijken dat het hek geen nut meer heeft en weg kan! Dat gaat echter nog wel even duren, want voordat er een ontwerp ligt en voordat die brug er ligt zijn we wel even verder! Overigens kunnen in de toekomst naar verwachting alleen nog fietsers en voetgangers onder de De Meernbrug door en komt de verbindingsweg als route voor snelverkeer de veiligheid daar dus niet ten goede.” De uitvoering van fase 2 is gepland voor 2022 en het ontwerp voor deze fase is nog volop in ontwikkeling. Meer informatie daarover volgt in het eerste kwartaal van 2021 en is te vinden op www.utrecht.nl/wonen-en-leven/parken-engroen/parken-en-plantsoenen/parkzone-amsterdam-rijnkanaal/parkzone-johan-wagenaarkade .    

Interview met oud-leerling Niels Stensen College Warda

Eind jaren negentig wordt Nederland opgeschrikt door rector Sjamaar van het Niels Stensen College in Kanaleneiland. Hij trekt aan de bel en hardop klaagt hij dat er te veel Marokkanen op zijn school zitten. Er kwam een mediastorm en de school sloot een paar jaar (2003) later de deuren. Het Niels Stensen College werd hierdoor even de beroemdste middelbare school van het land. In september 2020 besteedde het programma ‘Andere Tijden’ hier aandacht aan. Wij blikken hierop terug met oud-leerling Warda. Zij heeft op het Niels Stensen College gezeten in de periode 1998 tot en met 2002. Inmiddels is zij getrouwd en moeder van een dochtertje. Verder is ze in het dagelijkse leven (al 9 jaar) de trotse eigenaresse van rijschool Feno. (www.fenoautorijschool.nl) HOE KIJK JE TERUG OP JOUW SCHOOLPERIODE OP HET NIELS STENSEN COLLEGE? Dit was een hele fijne periode en een mooie tijd. Van alle scholen die ik heb belopen, was dat de leukste schoolperiode. We hadden met andere schoolgenoten de tijd van ons leven. Met plezier gingen we naar school. Daarnaast was het ook nog een gunstig dat de school in de wijk lag. Ik kon lopend naar school. Op Niels Stensen voelde ik me thuis. De meeste schoolgenoten kende ik al uit de wijk of waren klasgenoten van de basisschool. We begrepen elkaar, waardoor we een eenheid vormden en dit voelde vertrouwd aan. HERKEN JIJ DE VERHALEN DIE RECTOR SJAMAAR BENOEMD? Ik herken de verhalen van Sjamaar niet. In mijn beleving waren er geen problemen. We waren pubers die naar school gingen en graag ons diploma wilden halen. Als ik het verhaal hoor van Sjamaar in het programma Andere Tijden vind ik dat hij overdrijft. Tuurlijk werd er wel eens wat kattenkwaad uit gehaald, maar dat was meer om de spanning op te zoeken. Als puber zijnde wil je kijken hoe ver je kan gaan. Volgens mij gebeurt dit op elke middelbare school. HEBBEN DE UITSPRAKEN VAN RECTOR SJAMAAR DESTIJDS EFFECT GEHAD OP DE LEERLINGEN MET EEN MIGRANTENACHTERGROND? Volgens mij niet. Als ik terugkijk zijn de meeste leerlingen uit mijn tijd goed terecht gekomen. Velen hebben uiteindelijk nog een HBO studie kunnen afronden of zijn als ondernemers geëindigd. HEEFT DEZE KWESTIE NOG GEVOLGEN IN HET NU? De school heeft uiteindelijk moeten sluiten. Dit was een verlies voor de wijk. Door de samenstelling van de wijk kwamen wellicht meer leerlingen met een migrantenachtergrond op het Niels Stensen College. Het werd een zwarte school, maar er waren genoegen leerlingen met deze achtergrond die op HAVO en VWO zaten. Wellicht had de rector het ook als uitdaging kunnen zien om het beleid en de visie van de school aan te passen, gebaseerd op de nieuwe instroom van leerlingen met een andere achtergrond. Er zaten namelijk genoeg jongeren op het Niels Stensen College met potentie. WAAR LAG VOLGENS JOU DE BEHOEFTE VAN DE LEERLINGEN EN HOE HAD DE SCHOOL HIEROP KUNNEN INSPELEN? Als ik er zo op terugkijk hadden we geen specifieke behoefte. Het was een leuke schoolperiode. De school was streng, het betekende niet dat je als leerling werd gematst. We moesten keihard leren voor de tentamens, zoals elke leerling dat moet doen op een school. SPELEN DIT SOORT KWESTIES IN VERGELIJKBARE MATE NOG STEEDS BINNEN DE WIJK? De middelbare scholen op Kanaleneiland zijn verdwenen dus of dit soort vergelijkbare kwesties binnen de wijk nog spelen weet ik niet. Je hoort natuurlijk wel over de basisscholen dat deze best zwart zijn. Dit heeft te maken met de samenstelling van de wijk, maar tegelijkertijd ook dat de ‘witte’ Nederlanders die in de wijk wonen en hun kinderen aanmelden op scholen in andere wijken. Zo ver ik weet sluiten deze basisscholen niet vanwege de samenstelling van te veel leerlingen met een niet westerse migratieachtergrond.  

Leegstand sociale huurwoningen op Kanaleneiland

In de tweede editie van vorig jaar hebben we uitgebreid aandacht besteed aan de renovatieprojecten van de verschillende woningcorporaties. Deze renovatieprojecten hebben ook impact op de sociale woningvoorraad op Kanaleneiland. Namelijk er worden woningen uit de voorraad onttrokken die ingezet worden als logeerwoningen, modelwoningen en als tijdelijke woningen. LOGEERWONINGEN Een logeerwoning is een woning die gedurend een bepaalde periode bij grootschalige renovatie van sociale huurwoningen wordt ingzet als tijdelijk verblijf voor huurders. MITROS Per 1 januari 2021 heeft Mitros 7 woningen als logeerwoningen ingezet. Deze woningen zijn tijdelijk bewoond door huurders waarvan hun woningen worden gerenoveerd. Wanneer de woningen allemaal zijn opgeknapt worden de leeggekomen logeerwoningen verhuurd in het middensegment. De volgende complexen worden opgeknapt: • Trumanlaan 13-167; • De ARK-zone, drie hoge flats Rooseveltlaan direct aan het Amsterdam Rijnkanaal; • De twee flats aan de Marshalllaan; • De vier lage flats aan de Nansenlaan en De Gasperilaan. PORTAAL Bij Portaal gaat het om 18 logeerwoningen. Het gaat om renovatie van 196 woningen in Kanaleneiland Zuid. Dit gaat om de woningen op de volgende adressen: • Van Eechoudlaan 2-96 en 19-135; • Marco Pololaan 360-454; • Aziëlaan 34-128. BO-EX Bo-Ex heeft 18 logeerwoningen op Kanaleneiland. Voor Bo-Ex loopt er een lang traject van renovaties dat nog jaren in beslag neemt. De woningen zijn vanaf april nodig voor de renovaties van 9 flats: • Alexander de Grotelaan; • De Rooseveltlaan; • De Columbuslaan; • Magelhaenlaan De logeerwoningen van Bo-Ex worden niet alleen ingezet voor de eigen huurders op Kanaleneiland. Bo-Ex zal deze logeerwoningen waarschijnlijk ook inzetten voor huurders van andere renovaties elders in de stad. Daarnaast zullen deze woningen, wanneer Bo-Ex deze een periode niet nodig heeft als logeerwoningen, worden verhuurd aan andere woningcorporaties die hun huurders tijdelijk in deze logeerwoningen kunnen plaatsen. MODELWONINGEN Ook staan er 3 woningen leeg, omdat deze worden ingezet als modelwoningen. Dit betekent dat de huidige huurders kunnen zien hoe de woning na de renovatiewerkzaamheden eruit gaat zien. TIJDELIJK VERHUUR Een aantal woningen wordt ter beschikking gesteld aan Citydeal voor tijdelijke bewoning. Momenteel wordt door Mitros een woning tijdelijk verhuurd, maar binnenkort volgen er nog 3 woningen die op deze wijze wordt verhuurd. Bo-Ex verhuurd 1 woning op deze manier. Volgens bewoners staan er nog meer woningen leeg. Zo staan er op de Azielaan, Van Eechoudlaan en Columbuslaan al jaren woningen leeg die op geen enkele wijze worden ingezet. Bij sommige woningen lijkt het alsof het bewoond is, omdat er wat gordijnen hangen, maar in werkelijkheid is dit schijn. Waarom deze woningen bewust leeg worden gehouden is onduidelijk

Het einde van het Niels Stensen College

‘Teveel Marokkanen’ stond met grote koppen in het interview met de toenmalige rector Sjamaar in het Onderwijsblad d.d. 2 mei 1998. Twee dagen later maakte Trouw daar landelijk nieuws van. Andere Tijden blikte 23 september 2020 terug in een uitzending die wat mij betreft nogal wat vragen opriep. Het ‘teveel Marokkanen’, zo bleek uit de uitzending, werd als oorzaak gezien van de ‘neergang’ van het Niels Stensen College. Met die neergang werd behalve afnemende schoolprestaties ook toenemende ongewenst gedrag begrepen. Het interview uit 1998 waar het allemaal mee begon is op internet niet te vinden. De redactie van Andere Tijden en van het Onderwijsblad waren zo vriendelijk het mij te sturen. Wat Sjamaar daarin en in de uitzending over Kanaleneiland zei klopt niet helemaal. Volgens Sjamaar werden er goedkope huurflats in Kanaleneiland gebouwd om de stroom migranten op te vangen. Voor die flats zouden de rozenperken zijn ‘weggebuldozerd’. ROZENPERKEN Kanaleneiland werd gebouwd tussen 1955 en 1971. De Nederlandse regering sloot in 1969 een overeenkomst met Marokko om gastarbeiders te werven en die gastarbeiders besloten jaren later pas te blijven en hun gezinnen over te laten komen. Gezinshereniging kwam eind jaren 70 begin jaren ‘80 pas goed op gang. Kortom dat er huurflats in Kanaleneiland zouden zijn gebouwd om de stroom van Marokkaanse migranten op te vangen is niet het geval. En die rozenperken verdwenen doordat het autoverkeer toenam. Kortom: noch de bouw van die goedkope huurflats, noch het verdwijnen van die mooie rozenperken moet Sjamaar de Marokkaanse wijkbevolking in de schoenen schuiven. ‘In de uitzending van 23 september j.l. zit een fragment van nog een ander interview met Sjamaar uit 1998: “Als Berbers uit het Rifgebergte, waar eeuwenlang nooit iets anders gebeurde dan geiten hoeden en dat soort heel waardevolle bezigheden, prima cultuur, niks op tegen, maar er is geen cultuur van studeren, je inzetten voor wiskunde, natuurkunde, niet alleen voor talen, en dus is het vreselijk moeilijk om kinderen die uit zulke gezinnen komen mee te slepen omhoog”. Er is veel onderzoek gedaan naar de herkomst van de Marokkaanse migranten. Dat waren lang niet allemaal geitenhoeders en ze kwamen lang niet allemaal van het platteland. Volgens CBS ‘Herkomst en vestiging van de eerste generatie Marokkanen in Nederland’ kwamen veel gastarbeiders uit steden als Nador, Al Hoceima, Tetouan, Tanger, Ouarzazate, Casablanca, Meknes, Fes, Marrakech, en Rabat. Het beeld dat Sjamaar gaf van de eerste gastarbeiders uit Marokko was nogal generaliserend. Marokkaanse vaders in Kanaleneiland zaten overigens ook lang niet allemaal ‘bij de televisie werkloos te wezen’, zoals Sjamaar beweerde. KOLONIE VAN MAROKKO De interviews met Sjamaar geven er geen blijk van dat hij de Marokkaanse gemeenschap met een Berber achtergrond, die in Kanaleneiland en op zijn school de meerderheid van de Marokkanen vormen, erg hoog heeft zitten. “Als we hoogopgeleide Marokkanen uit Marrakesh hadden geïmporteerd, hadden we geen problemen gehad. Ik zal dit illustreren met een voorbeeld: ter gelegenheid van de verjaardag van koning Hassan II was ik uitgenodigd op de Marokkaanse ambassade, omdat ik rector was op een zwarte school. Ik raakte in gesprek met een Marokkaanse mevrouw van de ambassade. Zij verklaarde Nederland voor gek, omdat ze al die Berbers in hun land hebben toegelaten.‘In Marokko zijn ze blij dat ze van hen af zijn, omdat ze tot de meeste armoedige mensen van het land behoren. Straks wordt Nederland nog een kolonie van Marokko’, waarschuwde ze. Aldus Sjamaar in een interview met de titel ‘Die multiculturele prietpraat is niet waar’). Bron: https://forum.fok.nl/topic/1316910) Sjamaar had volgens conrector Seller in het Reformatorisch Dagblad van 17 juni 1998 zijn excuus aangeboden voor zijn beweringen in het interview van een 2 mei 1998. “Hij betreurt de manier waarop hij in het gewraakte interview de verbinding legde tussen Marokkaanse jeugd en hun ouders en het schoolprobleem. De strijdbijl tussen Sjamaar en de Marokkaanse gemeenschap lijkt daarmee begraven”. Van dat excuus was in de uitzending van 23 september (22 jaar later) echter weinig te bespeuren, waarin de ‘neergang’ van het Niels Stensen weer in relatie wordt gebracht met het ‘teveel Marokkanen’. Dat de ‘neergang’ van het Niels Stensen te wijten is aan ‘teveel Marokkanen’, zoals Sjamaar beweert, is onzin. In het boekje ‘Witte zwanen, zwarte zwanen’ van Anja Vink (2010), die daar uitvoerig onderzoek naar heeft gedaan, is van dezelfde ‘neergang’ sprake bij scholen waar leerlingen uit witte autochtone arme milieus oververtegenwoordigd zijn. Ze geeft voorbeelden uit Kerkrade, Heerlen, Brunssum, Steenwijk, waar het percentage met een migratie achtergrond niet boven de 4% uitkomt. Het probleem is overigens allerminst nieuw. In de 60-er jaren, toen er nog vrijwel geen leerlingen uit gastarbeidersgezinnen in Nederland waren, waren het vaak witte autochtone arbeiderskinderen die niet mee konden komen en die, als ze in de meerderheid waren, de gemiddelde leerprestaties van een school deden dalen. Wat er sindsdien veranderd is, is dat het ongeschoolde werk steeds minder door witte arbeiders en steeds meer door gastarbeiders wordt gedaan. Dat de ‘neergang’ in verband wordt gebracht met de komst van migranten uit Marokko maakt dat er een Marokkaans probleem van wordt gemaakt. De Marokkanen hebben het dus weer gedaan, terwijl het om problemen gaat die samenhangen met grote maatschappelijke ongelijkheid. VERBORGEN TALENT Dat kinderen uit arme milieus in het onderwijssysteem niet ‘mee omhoog te slepen’ zijn, om het in de woorden van Sjamaar te zeggen, is dus geen nieuw probleem en dat het probleem op die manier omschreven wordt (‘mee omhoog’) evenmin. In de 60-er jaren, toen onze scholen vrijwel alleen door witte autochtone kinderen werden bezocht, is daar uitvoerig onderzoek naar gedaan. In 1968 verscheen de monumentale studie van Van Heek e.a. ‘Verborgen talent’. Wat uit dat onderzoek naar voren kwam is dat schoolachterstand vaak meteen al opgelopen wordt in de eerste jaren van de lagere school en daarna eigenlijk niet meer wordt ingelopen. Enerzijds werd de oorzaak daarvan gelegd bij arme milieus waarin kinderen zich onvoldoende de taal zouden eigen maken waarin op school les wordt gegeven en waarin ze weinig worden gestimuleerd om op school goed te presteren, anderzijds bij de school waarin de cultuur van de hogere- en middenklasse zou overheersen die niet zou aansluiten bij de leefwereld in arme milieus. In leesboekjes om te leren lezen stond steevast het gezin, de woning en het dagelijks leven model uit de beter gesitueerde middenklasse, waarin arme kinderen zich niet herkenden. Uit de uitzending van Andere Tijden blijkt dat het Niels Stensen College steeds meer te maken kreeg met leerlingen met ongewenst gedrag. Ook dat is niet iets wat noodzakelijk samenhangt met een zwarte of gekleurde school. Uit onderzoek en ervaringen in de 60-er jaren blijkt dat ook toen datzelfde probleem speelde en dat dat samenhangt met groepen leerlingen die op school niet meekomen en daardoor het gevoel hebben op school ongewenst te zijn. Co van Calcar e.a. beschrijven in een nabeschouwing in “Die rotschool van u” (1970) hoe kinderen die niet mee kunnen komen, dikwijls kinderen uit arbeidersgezinnen, zich verschoppeling voelen, door leerkrachten worden beschouwd als lastig en onhanteerbaar en hoe dat oordeel wordt overgenomen door kinderen die wel goed presteren. “De spanningen kunnen zich uiten in scheld- en vechtpartijen op het schoolplein tussen kinderen uit de ‘kouwekakbuurt’ en de ‘achterbuurt’”. Met zwart, gekleurd of met migratie achtergrond op zich heeft dat dus niets te maken. Gepest, gejat en bedreigd werd er op het Niels Stensen College overigens niet alleen door leerlingen met een allochtone achtergrond die niet konden meekomen. Dat de ‘neergang’ van het Niels Stensen College in een rechtstreeks verband wordt gebracht met een ‘teveel Marokkanen’ geeft, zo moet de conclusie zijn als je vergelijkt met de schoolachterstand problemen die in de 60-er en 70-er jaren uitvoerig zijn onderzocht, blijkt een racistische vertekening van de werkelijkheid en een gebrek aan kennis van het sociologisch- en onderwijskundig onderzoek uit die tijd. Die racistische opvatting sluit aan bij de populaire opvatting bij beleidsmakers en bestuurders dat het slecht is voor een wijk als Kanaleneiland (of Overvecht of Hoograven) als de meerderheid van de bewoners Marokkaans of Turks is. Dat zou maar onveiligheid, overlast en criminaliteit geven. Als dat waar zou zijn, moet het wel erg slecht zijn gesteld met de veiligheid in steden in Marokko of Turkije waarin vrijwel alleen Marokkanen respectievelijk Turken wonen. Voor zover er sprake is van problemen in de wijk en op school heeft dat met ongelijkheid en uitsluiting te maken. DIE ROTSCHOOL VAN U “Die rotschool van U” (1970), bevat brieven en opstellen van voortijdige schoolverlaters uit het dorpje Barbiana (vlakbij Florence). De school moest ze niet meer omdat ze geacht werden een beetje dom te zijn. Kinderen uit arme milieus. Don Lorenzo Milano, een radicale dorpspastoor, ontfermde zich over die kinderen en richtte een schooltje voor ze op. Daar bloeiden die kinderen op. Niet in de laatste plaats omdat ze daar onder gelijken waren en niet meer vernederd werden vanwege hun armoedig milieu. Als onderdeel van het lesprogramma liet Milano ze brieven schrijven aan de onderwijzeres van de school waar ze verwijderd of weggelopen waren. Het boekje bevat een bloemlezing van die brieven. Teksten waaruit niet alleen een opmerkelijke taalbeheersing blijkt, maar ook een scherp oog voor maatschappelijke ongelijkheid en wat dat doet met het zelfvertrouwen van kinderen uit arme milieus. In 2006 bezocht ik bij toeval het overwegend witte De Bruijne lyceum (scholengemeenschap) aan de Koningsbergestraat Utrecht. In de hal een hele wand vol met foto’s van witte kinderen die met de klas waren wezen skiën. Daar konden de Turkse- en Marokkaanse leerlingen zich aan vergapen. Leerlingen die wegens geldgebrek niet mee konden en naar school moesten terwijl hun witte klasgenoten van de door de school georganiseerde skivakantie genoten. Leve de gemengde school! LEVE DE GEMENGDE SCHOOL! ? Leerlingen uit kringen van minderheden zijn, zoals Van Calcar schreef, relatief vaak het mikpunt van pesten. Leerlingen die moeilijk mee kunnen, dikwijls kinderen uit achterstandsmilieus, voelen zich, zoals hij schreef, behandeld als verschoppelingen door zowel de leerkrachten als de ‘betere’ leerlingen. Dat allochtone leerlingen zich optrekken aan autochtone leerlingen, daar vriendjes mee worden en daar thuis over de vloer komen, is zelden het geval. De vraag is of het voor allochtone kinderen altijd beter is om uitgesmeerd te worden over de witte scholen in de stad zodat ze overal een kleine minderheid vormen. Het blijkt in elk geval niet uit het onderzoek van Van Calcar en het voorbeeld van de school in Barbiana. Waarschijnlijk is het veel beter om achterstandskinderen eerst de mogelijkheid te geven onder wijs te volgen te midden van gelijken en vriendjes in een vertrouwde omgeving dicht bij huis. In een milieu waarin zij ook de kans hebben zich te onderscheiden omdat ze ergens goed in zijn. Onderwijs dat afgestemd is op hun eigen achtergrond, leerbehoeften en mogelijkheden. Dat geeft de meeste kans op de zelfbewustheid, weerbaarheid en taalvaardigheid als het het moment is gekomen dat gekozen moet worden tussen typen vervolg onderwijs. Mogelijk is dat de manier om ervoor te zorgen dat de meeste allochtone kinderen niet min of meer voorbestemd zijn voor het lbo en de mavo, zoals in het huidige systeem het geval is. Wat is er eigenlijk tegen een zwarte of islamitische school als het onderwijs op die school is toegesneden op wat kinderen met een specifieke achtergrond nodig hebben om net zoveel kans te hebben op hoger onderwijs en goed betaalde banen als autochtone middenklasse kinderen? Pleitbezorgers van zoveel mogelijk mengen zodat kansarme kinderen zich zouden kunnen optrekken aan kansrijke kinderen verliezen uit het oog dat er in Nederland katholieke en gereformeerde scholen werden opgericht omdat katholieken en gereformeerden lange tijd maatschappelijk niet aan de bak kwam en achtergesteld werden bij de liberale burgerklasse. Ook in socialistische arbeidersmilieus werden eigen organisaties opgericht omdat arbeiders in burgerlijke organisaties geen kans kregen. De eigen zuil was lange tijd een kweekvijver voor talent uit eigen kring. Dat zoveel mogelijk mengen en het tegengaan van eigen scholen tegenwoordig het tij politiek mee heeft zou heel goed kunnen zijn dat de witte politieke elite heel goed begrijpt dat daarmee effectief verhinderd wordt dat allochtone leerlingen echt dezelfde kans krijgen als de witte hogere- en middenklasse waaraan zij geacht worden zich op te trekken. Om terug te keren naar het Niels Stensen College. Het probleem was niet dat er steeds meer leerlingen uit de wijk Kanaleneiland op af kwamen, het probleem was dat de school om die reden door de toenmalige rector Sjamaar werd opgegeven in plaats van het juist als een uitdaging te zien van de school een school te maken toegesneden op allochtone kansarme leerlingen met het doel die leerlingen een betere kans te geven dan zij kregen en zouden krijgen op witte scholen in de stad waar zij een kleine minderheid zouden vormen.   www.keesvanoosten.nl

Geef oude spullen een tweede leven!

Wie nog spullen in de schuur heeft staan die niet (meer) gebruikt worden, maar die te goed zijn om weg te gooien, kan die spullen sinds enige tijd aanbieden in de WhatsApp weggeef-ruil-leengroep Kanaleneiland e.o.. Binnen die groep  wordt naar van alles gezocht en van alles aangeboden, het maakt dus niet uit om wat voor spullen het gaat. Het contact binnen de WhatsApp groep verloopt rechtstreeks, dus aanbieder en ontvanger vinden elkaar direct, zonder tussenkomst van anderen. Wie iets aan te bieden heeft of wie iets zoekt meldt dat in de groep en wie het betreffende item zoekt of heeft reageert, zo simpel! Inmiddels zijn al heel wat aanbiedingen en oproepjes geplaatst. Initiatiefnemers van de groep zijn Amina Berkane Abakhou en Gabriel Erlach, twee bekende namen op Kanaleneiland en ook beiden in De Zuidwester al eerder onderwerp geweest van interviews en nieuws rond andere projecten. “Het initiatief kwam min of meer per ongeluk tot stand”, licht Gabriel ons enthousiast toe. Tijdens een gesprek over spelletjes van elkaar lenen kwam het idee voorbij om dat aan elkaar te Appen. En dat werd weer gecombineerd met het idee dat iedereen thuis aan het opruimen is, of lijkt, en dat daarbij veel wordt weggegooid! Als je spullen stuk zijn, je gebruikt ze niet meer of je wilt gewoon graag wat nieuws, denk dan na over wat je ermee doet. Een tweede leven is mooi door je spullen aan te bieden bij de kringloop, kapotte objecten bij de milieustraat te brengen of door ze bij de weggeef-ruil-leengroep van Amina en Gabriel aan te bieden. Maar gooi ze zeker niet zomaar of ondoordacht in de prullenbak! De groep is Zuidwest gericht en aanmelden gaat vooralsnog via familie en/of bekenden. Er wordt vanwege het enthousiasme al nagedacht over een Facebookgroep, maar dat is nu nog te vroeg! Bij interesse, laat het ons weten!

Vechtclub XL opent tweede creatieve broedplaats

En weer een leuke nieuwe ontwikkeling op Kanaleneiland, dit keer aan de Marco Pololaan. Het voormalige gebouw van Buurtteam Kanaleneiland Zuid kreeg een mooie bestemming en daarmee ook een heel ander en bijzonder kleurrijk aanzien. Welkom Vechtclub Keiland! Aan ondernemerschap geen gebrek, zelfs niet tijdens deze coronapandemie met alle daarmee samenhangende strenge maatregelen. Zo heeft creatieve broedplaats Vechtclub XL er sinds februari een vestiging bij… en wel op Kanaleneiland. Met Vechtclub Keiland aan de Marco Pololaan 71 biedt Vechtclub XL nóg meer ruimte aan creatieve professionals die zich voornamelijk bezighouden met ‘fysieke arbeid’. Denk aan theatermakers, muzikanten en keramisten. Ook nu is de vraag naar creatieve werkplekken erg groot en de wachtlijsten bij Vechtclub XL lopen over. Tijd om meer ruimte te creëren en daarom is er werk gemaakt van een tweede locatie van ruim 2000 m2 in het voormalige kantoorpand uit 1970 aan de Marco Pololaan, nu deels werkplaats en deels kantoorruimte voor creatieven. De eerste huurders, waaronder Pocket Productions, Defigners en twee theatergezelschappen Studio Figur en MATROSE, zijn er al actief. Ben jij een creatief ondernemer en wil je weten of er nog mogelijkheden zijn om een ruimte huren in Vechtclub Keiland, dan kun je je aanmelden via www.vechtclub.nl. De beschikbare ruimtes variëren van 12m2 tot 68m2. Bezichtiging op afspraak is mogelijk. Vechtclub XL is al sinds 2012 gevestigd op het voormalige OPG-terrein aan de Europalaan in de Merwedekanaalzone en geniet van daaruit inmiddels grote bekendheid als creatieve broedplaats

Koks koken tegen eenzaamheid

Tijdens de eerste lockdown en ook nu, tijdens de tweede lockdown, bezorg ik iedere week ongeveer vijftien maaltijden op Kanaleneiland bij mensen die dat goed kunnen gebruiken. Afgelopen zomer deed ik het vaak lopend in mijn persoonlijke strijd tegen de coronakilo’s, maar nu in de winter bezorg ik op de fiets. Ik kook deze maaltijden niet zelf, dat gebeurt namelijk door koks die door de corona vrijwel niets te doen hebben, maar die zich toch nuttig willen maken. Al in maart vorig jaar, vlak nadat de eerste lockdown van kracht werd, gaven de koks van het bedrijfsrestaurant van Creative Valley aan ‘iets’ te willen doen. Dit signaal werd opgepikt door de Utrechtse Uitdaging en door de Vrijwilligerscentrale. Zij gingen op zoek naar fondsen en zo was ‘Koks koken voor Utrecht’, inmiddels omgedoopt tot ‘Koks koken tegen eenzaamheid’, geboren. VRAAG EN AANBOD Anouk Brouwer, projectleider bij de Utrechtse Uitdaging, vertelt hoe vraag en aanbod worden gekoppeld. “Wij hebben de Tussenvoorziening en DOCK gevraagd of zij mensen kenden die zo’n maaltijd goed kunnen gebruiken. Het gaat dan niet alleen om mensen die al dan niet door corona in financiële problemen zijn gekomen, maar ook om mensen die door Covid nauwelijks de deur meer uitkomen en eenzaam zijn.” Voor Zuidwest coördineert Mikkie Schmitz van woonzorgcentrum Vecht en IJssel het initiatief. “Natuurlijk werken wij ook samen met DOCK, maar wij gebruiken ons hele netwerk in de wijk om mensen die wel wat hulp kunnen gebruiken, op het spoor te komen. We hebben goede contacten met de huisartsen, met het buurtteam, met de moskeeën, die zelf trouwens ook veel doen. Mochten er mensen zijn die nu denken: ik ken iemand waarvan ik denk dat die voor zo’n maaltijd in aanmerking komt, dan mogen ze altijd contact met mij opnemen. We bezorgen nu ongeveer negentig maaltijden per week, maar onze vrijwilligers geven aan dat een paar maaltijden extra geen probleem is. Ook met mensen die halal eten wordt rekening gehouden.” MOOI GEBAAR Die ruimte is er ook, aldus Anouk Brouwer: “Momenteel bereiden we ongeveer driehonderd maaltijden per week, maar door onze gulle geldschieters kan dat aantal nog wel omhoog. Ook de keukencapaciteit is op orde. Naast de keuken van Creative Valley werken ook de koks van De Utrechter, van Vermaas en van het bedrijfsrestaurant van advocatenkantoor Benthem en Van Keulen mee.” Zolang de fondsen blijven geven en de koks blijven koken, blijf ik met liefde de maaltijden bezorgen. En niet alleen omdat er ook altijd een maaltijd voor mijzelf is. Sommige mensen nemen de maaltijd aan en gaan weer naar binnen, anderen kijken echt uit naar mijn komst; ze kunnen de maaltijd goed gebruiken en soms maken we even een praatje. Een mooi gebaar in deze lastige tijden.   FOTO EMILIA HERNANDEZ-PEDRERO

HELP WIJKRESTAURANTS

Het klinkt als een simpele oproep en dat is het ook. Veel eetgelegenheden, ook in je eigen wijk, hebben het zwaar momenteel als gevolg van de strenge coronamaatregelen. Door af en toe een maaltijd bij ze te bestellen help je ze deze moeilijke tijd door en eet je zelf lekker én makkelijk. We helpen je op weg met een overzicht van eetgelegenheden in je buurt. Voor Utrechtse horecaondernemers gaat 2020 ongetwijfeld de boeken in als een bijzonder zwaar en onzeker jaar. In afwachting van telkens nieuwe coronamaatregelen leefde men vaak van persconferentie naar persconferentie. Nóg een lockdown, aangescherpte maatregelen, extra steunpakketten maakten dat er sprake was van onzekerheid en teleurstelling. Toch bleven veel horecaondernemers positief door te zoeken naar andere/nieuwe mogelijkheden om hun zaak draaiende te houden. Vanaf 15 december al weer gelden er nieuwe regels voor wat eet- en drinkgelegenheden binnen en buiten wel en niet mogen als gevolg van de coronamaatregelen. Gemeentes handhaven op deze maatregelen om het coronavirus tegen te gaan en blijven daarnaast ook op de Drank- en Horecawet handhaven. Cafés en restaurants of eetgelegenheden zijn daarom gesloten, maar het afhalen en bezorgen van eten en drinken is toegestaan mits aan alle regels daarvoor wordt voldaan. De nieuwe coronamaatregelen treffen de Utrechtse horeca hard. Onevenredig hard, vinden veel ondernemers. Terwijl de besmettingsgraad er relatief laag ligt (onder de vijf procent) is de horeca zwaar de dupe van de bijzonder strenge maatregelen. Waar voor sommige ondernemers het afhalen of bezorgen van maaltijden al business as usual was, zijn veel anderen daar inmiddels noodgedwongen mee gestart,om zo het hoofd nog boven water te kunnen houden en toch nog wat omzet te draaien. Bar Bolsjewiek in De Stadstuin aan de Europalaan vierde ondanks de lockdown afgelopen 1 februari, dat ze een jaar eerder de deuren openden met ruim 200 gasten over de vloer. Er volgde een jaar met weinig normale openingsuren en daardoor flink wat tegenslag, maar met het opzetten van een afhaalmogelijkheid lukt het tot nu toe om het hoofd boven water te houden. En ook bij Resto VanHarte kon je in het 3G-centrum aan de Bernadottelaan elke dinsdag een lekker driegangendiner reserveren en afhalen. Even de deur uit, tijd ook voor een gezellig praatje en thuiskomen met een heerlijk diner. De animo was en is prima en gemiddeld loopt het goed, vernamen wij van Restomanager Jolanda Panis! Bij De Eetplaneet aan de Grebbeberglaan werd de aandacht verlegd van de bar en het restaurant naar wat men VITRINE noemt, een winkel in traiteur en deli stijl, met een keur aan ambachtelijke producten voor levensgenieters en thuiskoks. Eenvoudig thuis op te warmen en af te maken. En zo werd er heel wat aangepast, veranderd en geëxperimenteerd de afgelopen tijd in de hoop het leed wat te verzachten. En daar kunnen wij allemaal aan meehelpen door af en toe eens een lekkere maaltijd te bestellen bij één van de vele wijkrestaurants of eetgelegenheden. Misschien helpt ons overzicht daarbij. En mochten de maatregelen bij het verschijnen van deze krant inmiddels net zijn versoepeld, ga dan snel (weer) eens bij ze eten!   KANALENEILAND OP ROOSE Rooseveltlaan 505 3527AD Utrecht www.oproose.nl Op Roose vind je aan de voet van de Prins Clausbrug in de twee oudste huisjes van Kanaleneiland, waar later de wijk om heen gebouwd is. Je kunt er terecht voor een laat ontbijt, lunch, borrel en diner. De wisselende menukaart is verrassend en lekker. RESTO VANHARTE 3Generatiecentrum Bernadottelaan 23 3527GA Utrecht www.restovanharte.nl Resto VanHarte op Kanaleneiland is een sociaal buurtrestaurant. Buurtbewoners ontmoeten elkaar in het 3Generatiecentrum en genieten samen van een betaalbaar, goed en gezond driegangendiner. MONDIAL FISH Bernadottelaan 146 3527 GB Utrecht T 030-6628437 Vorig jaar is de tweede vestiging geopend op Kanaleneiland in winkelcentrum Nova. Ook hier kun je terecht voor de lekkerste vismaaltijden. AICHA RESTAURANT Bernadottelaan 37 3527GA Utrecht T 030-269 0122 Aicha restaurant is sinds begin november 2020 geopend voor schotels, broodjes, burgers, Durum, kapsalon, pizza’s, pasta, panini, soepen, salades, tajine én toetjes. LOK FU Vasco Da Gamalaan 9 3526ER Utrecht www.lokfuutrecht.nl Chinees-Indisch restaurant Lok Fu in winkelcentrum Vasco De Gama biedt een uitgebreide kaart met heerlijke diner specialiteiten met regelmatig bijzondere acties. WOK & MORE Marco Pololaan 361 3526GG Utrecht www.wokenmore.nl Met een vrij uitgebreide menukaart kun je bij Wok & More terecht voor uiteenlopende maaltijden. Van wokschotels en burgermenu’s tot broodjes en snacks. Bezorgen of afhalen. BUENOS LUNCHROOM Columbuslaan 271 3526EG Utrecht T 06-83058056 Voor een lekkere verse lunch of snack ben je hier aan het goede adres. Panini’s, Turkse pizza’s, burgers, diverse broodjes of menu’s. Meer dan genoeg keuze. PRINS CASPIAN Trumanlaan 70 3527BR Utrecht www.prinscaspian.nl Eetcafé Prins Caspian serveert doordeweeks verschillende soorten traditionele Iraanse broodjes, warme dranken en desserts. Koffie wordt door hen zelf gemalen en vers gemaakt, net als alle zoetigheden. TRANSWIJK RESTAURANT ZINNIA Koeriersterslaan 101 3526ZC Utrecht www.restaurantzinnia.nl Bij restaurant Zinnia in Park Transwijk kun je onbeperkt genieten van de Aziatische keuken voor een vaste prijs! Er valt te kiezen uit meer dan honderd gerechten, inclusief een uitgebreid dessertbuffet! DE EETPLANEET Grebbeberglaan 15 3527VX Utrecht www.de-eetplaneet.nl Aan de Grebbeberglaan 15 in Utrecht bevindt zich sinds februari 2020 De Eetplaneet. Een culinaire werkplaats met restaurant, bar, koffiehoek, vergaderzalen en een besloten terras bij mooi weer. WOONBOULEVARD SANDWICH STORIES Eendrachtlaan 100 3526LB Uttrecht www.sandwichstories.nl Wil je eenmalig of op regelmatige basis een waanzinnige lunch bestellen? Het kan allemaal bij Sandwich Stories op Woonboulevard Utrecht voor zowel kleine als grote groepen, flexibel en bezorgd wanneer jij het wilt. MERWEDE KANAALZONE DE KLUB Europalaan 2B 3526KS Utrecht www.deklub.nl De Klub is een restaurant voor lunch en diner in creatieve broedplaats De Vechtclub. Een moderne maar tijdloze bistro met een kleine kaart waar je voor een goede prijs ongelofelijk lekker kunt eten. BAR BOLSJEWIEK Europalaan 20 3526KS Utrecht www.barbolsjewiek.nl Bij Bar Bolsjewiek in de Stadstuin aan de Europalaan kun je terecht voor verschillende lunchgerechten, koffie to go en vanaf 17:00 uur voor een heerlijke ovenpizza. CAFÉ KEET Kanaalweg 30 3526KM Utrecht www.cafekeet.nl Voor onder andere koffie, sappen, taartjes, lunch, fris, wijn en bier kun je altijd gewoon binnenlopen bij Caf;e Keet in Kanaal30 langs het Merwedekanaal. En op donderdag en vrijdag worden er lekkere avondgerechten voor je gekookt. ./RESTAURANT Europalaan 100 3526KS Utrecht www.dotslash.nl Op de begane grond van scaleup hub Dotslash aan de Europalaan vind je ./restaurant. Een plek waar huurders en omwonenden terecht kunnen om elkaar te ontmoeten en te genieten van een kop koffie, lekkere lunch of een dagelijks wisselende verse daghap voor €7.50.

Dansen in de openbare ruimte

Urban Dance Ground op Kanaleneiland in gebruik       Ja, je leest het goed, de eerste Urban Dance Ground van Nederland ligt op Kanaleneiland en werd in september dit jaar al in gebruik genomen. De Urban Dance Ground of UDG aan de Rooseveltlaan in Noord is dé plek waar jongeren kunnen samenkomen en dansen en moet er voor zorgen dat vooral tienermeiden uit de wijk meer gaan bewegen in de openbare ruimte. Een dansvloer in de openbare ruimte en voor iedereen toegankelijk, dat is de UDG aan de Rooseveltlaan. De officiële opening laat door alle coronamaatregelen nog even op zich wachten helaas, maar de UDG wordt sinds september al volop gebruikt. Hoe het werkt? Naast de dansvloer staat een geluidsbox (DJ Post), die zónder stroom tóch geluid geeft. Door aan de schijf op de DJ Post te draaien ontstaat er energie waarmee het geluid van een Smartphone wordt versterkt. Wie dus zijn/haar eigen muziek op de smartphone meeneemt kan deze afspelen op de DJ Post. Zelf dansen en je moves delen op Tik Tok of Insta is onder jongeren erg populair momenteel. Het idee komt van Petra Pluimers van PMdance op Kanaleneiland. Omdat veel jongeren, nadat ze van de basisschool afgaan, stoppen met sporten ontstond de vraag hoe beweging valt te stimuleren. Een lokaal onderzoek in Utrecht door Petra toonde aan dat van de ongeveer 1.000 jongeren 75 procent niet structureel sport en beweegt in de openbare ruimte, maar dat wel graag zou willen. Petra kwam, samen met jongeren, op het idee van Urban Dance Ground en vond steun bij de gemeente en de Rabobank. Uiteindelijk maakte Nijha, ontwerper en inrichter van beweegruimtes, het definitieve ontwerp. Door middel van dance clinics geeft PM-dance begeleiding aan wie dat wil. Maandelijks worden via www.urbandanceground.nl nieuwe danslessen, muzieknummers, TikTokjes etc. gedeeld, die jongeren zelf en gratis kunnen leren op de UDG aan de Rooseveltlaan. Door het scannen van de QR code op het bord bij de UDG komen zij op de webpagina met de nieuwste filmpjes! Oefenen, zelf uitvoeren en delen mag uiteindelijk ook via de website of op de social media met de hashtag #urbandanceground! Daarmee valt voor de inzenders ook nog eens een echte urbandanceground goodybag’ te winnen. Super tof allemaal en misschien wel het begin van een landelijke trend. Inmiddels is op het Jaarbeursplein ook al een UDG en mogelijk volgen er meer!

BOKS Jongerencultuurhuis

Voor Halima el Ghamarti is talentontwikkeling en cultuurparticipatie bij jongeren de kern van haar werk. “Wij stimuleren en versterken hun eigen belevingswereld, behoeftes en ambities met behulp van artistieke experts en proberen zo te komen tot een vernieuwend, uitdagend en aantrekkelijk programma. De jongeren hebben de regie.” Kennismaking met een bevlogen bestuurder. Al bij binnenkomst straalt ze uit dat ze ‘aan’ staat en graag vertelt over haar werk. “Onze missie is het vergroten van de cultuurparticipatie van Utrechtse jongeren met een grote afstand tot kunst en cultuur.” Aan het woord is Halima el Ghamarti, sinds februari 2020 directeur/bestuurder van BOKS Jongeren Cultuurhuis, al 13 jaar gevestigd aan de Peltlaan 172 (en daar is medio 2020 de vestiging Overvecht officieel bijgekomen en programma’s in Leidsche Rijn en Vleuten de Meern). Halima: “Cultuurparticipatie is ontzettend belangrijk voor jongeren. Het bevordert de ontwikkeling van een positief zelfbeeld en stimuleert de verbinding met anderen. Daarnaast zorgt het ook voor een vitale culturele sector door een gezonde aanwas van nieuwe makers, nieuw talent en nieuw publiek. En dat zorgt weer voor artistieke vernieuwing en voor versterking van de maatschappelijke relevantie van de culturele sector.” CULTUURCOACHES Een hele mond vol, maar hoe vergroot je cultuurparticipatie onder jongeren in de dagelijkse praktijk? Halima: “Daarvoor hebben we een uitgebreid aanbod van workshops, projecten, optredens, events, advies en ondersteuning. We beschikken over professionele oefenruimtes op Kanaleneiland en in Overvecht, maar geven ook creatieve workshops op diverse Utrechtse scholen. Er kan en mag veel, als het maar met cultuur te maken heeft. Theater, dans, muziek, fotografie, schilderen, van henna-painting tot graffiti en van buikdans tot breakdance.” Dat aanbod spreekt aan, want per jaar nemen zo’n 10.000 jongeren deel aan kennismakingsworkshops. Halima: “Dat komt onder andere door een nauwe samenwerking met middelbare scholen, stedelijke instellingen en de uitbreiding van programma’s in de vrije tijd op verschillende wijklocaties. En ook de samenwerking met Jongerenwerk Utrecht (JoU) draagt bij aan onze doelstellingen. Het allerbelangrijkste zijn de Cultuurcoaches waar de jongeren nauw mee samenwerken, dat zijn de artistieke experts die een vertrouwensband hebben met de jongeren en ervoor zorgen dat jongeren in een veilige omgeving zich kunnen ontwikkelen.” BOKS Jongerencultuurhuis (voorheen bekend als Jongeren Cultuurhuis Kanaleneiland) is in 2007 ontstaan als plek voor het creatief stimuleren van jongeren. De kracht van BOKS ligt niet alleen in het maken van de meest vooruitstrevende, vernieuwende of spraakmakende producties, maar met name in het aanspreken van de talenten van jongeren en ze een plek geven om die te ontwikkelen. Een succesvol concept, zo is gebleken uit voorbeelden als het ARKfestival en de BOKS Awards. Inmiddels 13 jaar verder is het enthousiasme waarmee binnen de organisatie wordt gewerkt nog steeds aanstekelijk en wordt er met hart en ziel gewerkt aan het betrekken van jongeren bij cultuur. Sinds begin dit jaar dus onder leiding van Halima. Een beetje anders dan normaal vanwege de coronacrisis, want krap drie weken nadat ze was begonnen startte de lockdown. Waar zowel team als deelnemers normaal gesproken bij elkaar kwamen was dat nu ineens niet meer mogelijk. BEVLOGEN “Gelukkig werken we met jongeren die allemaal enorm digitaal vaardig zijn”, vertelt Halima, “dus we konden ze makkelijk online ontmoeten via allerlei kanalen. En er is inmiddels ook wel weer wat meer mogelijk, wat heel erg prettig is. Live contact is en blijft nodig in creatieve processen, maar we gaan die online sessies wel nog blijven faciliteren omdat het zo goed is bevallen.” Hoewel pas sinds februari in dienst praat Halima bevlogen over de missie van BOKS, maar ze is er dan ook geen vreemde. Eerder was ze er projectleider totdat ze vertrok naar Eiland 8, de collectieve broedplaats voor creatieve ondernemers verderop in de wijk. Een unieke, kleurrijke plek die zowel woon- als werkruimte bood en aan de hand van uiteenlopende initiatieven en projecten werkte aan imagoverbetering, leefbaarheid en veiligheid in de wijk. “En ik ben opgegroeid in de wijk, dus voel me er sowieso erg thuis”, vult Halima aan. BOKS is dus al 13 jaar aanwezig in de wijk Kanaleneiland en heeft inmiddels een vaste waarde voor veel jongeren. Halima: “Als zij zich creatief (verder) willen ontplooien kunnen ze bij ons terecht en dat weten ze. Het gebeurt dat jongeren die bij ons deelnamen aan creatieve workshops, later zelf cultuurcoach bij ons of elders worden. Deelnemen kost niets, maar als onderdeel van de community is het wel fijn als je bereid bent om je opgedane kennis met anderen te delen. Er heerst hier een warm toegankelijke sfeer. Iedereen is welkom zoals hij/zij is en wij gaan naast eenieder staan en niet tegenover ze! Iedereen krijgt ook veel eigen verantwoordelijkheid en daar wordt goed mee omgegaan! Zo zijn hier al heel wat toffe dingen tot stand gekomen en daar zijn we trots op. Denk aan het Ladies Only Festival (LOF) en de BOKS Blockparty. De BOKS is een creatieve community en tevens een methodiek voor talentontwikkeling. Het staat voor eigenaarschap en regie en bottom up werken” BREDE BASIS Momenteel wordt er onder andere gewerkt aan verdieping van de productietak van BOKS door jongeren te stimuleren, ondersteunen, trainen en coachen op het gebied van techniek en productie. Halima: “Dat doen we vanuit een zo breed mogelijke basis van kennismaking en cultuureducatie via talentontwikkeling en amateurkunst naar een smalle top van artistieke producties en doorstroom naar stedelijke podia. Ook werken we binnen BOKS doelgericht aan de doorstroom vanuit de kennismakingsworkshops, aan de cross-overs tussen de verschillende disciplines en stijlen binnen BOKS en aan de koppeling aan presentatiemomenten, zowel op wijkniveau als stedelijk. Het ARK-festival was een mooi voorbeeld van zo’n presentatiemoment! Dit jaarlijkse zomersfestival vond plaats op de ARK Zone naast de Prins Clausbrug en stond bol van de positieve energie met een programma vol van muziek, workshops, kunst, sport- en kinderactiviteiten, voor alle leeftijden. Héél erg tof!” BOKS groeit vanuit haar wijkfunctie steeds meer naar een stedelijke organisatie op het gebied van cultuurparticipatie onder jongeren. Binnen de doelgroep van jeugd tot jong volwassenen (12 tot 30) zijn het zowel meiden als jongens die hun weg naar BOKS weten te vinden en zich volop weten te ontplooien binnen de community. Halima: “Het is hier de hele wereld bij elkaar en iedereen is hier omdat hij of zij hier wil zijn! Een verschil met ‘vroeger’ is dat iedereen veel autonomer en mondiger is en beter weet te verwoorden wat ze willen! Ik vind dat een leuke vooruitgang en mooi om te merken.” BOKS JONGERENCULTUURHUIS Peltlaan 172, Utrecht info@cultuurhuiskanaleneiland.nl www.cultuurhuiskanaleneiland.nl   foto: Marlike Marks

Hou je wijk schoon!

Huisvuil hoort niet op straat Een bericht van Mitros op Facebook van 5 november trok onze aandacht. Daarin lazen we het volgende: ‘We zien een toename aan vervuiling in de wijk’, zegt buurtbeheerder Achraf van de wijk Kanaleneiland in Utrecht. Daar wordt veel grofvuil geplaatst in de openbare ruimten en op straat. ‘Schoonmakers werken keihard om het hier schoon te houden. Daarom willen we ze graag laten zien hoe dankbaar we zijn voor hun werk.’ Woensdag bezochten Achraf en zijn collega Madeleine de wijk, om de dienstdoende schoonmakers te verrassen met lekkere ontbijtpakketjes. Prima initiatief van Achraf en Madeleine vinden wij. Rond dat vuil op straat speelde recent onder andere het volgende. Aan de Alexander de Grotelaan werd begin november een grote hoeveelheid huisraad bij de afvalcontainers gedumpt. Geen idee door wie! De spullen, oude stoelen en kasten, houten platen, koffers, karton en metaal, werden zo gedumpt dat niemand meer bij de containers kon komen om daar het normale huisvuil in te doen. Een aantal buurtbewoners liet om die reden hun vuilniszakken op straat achter en die zijn door de gemeente opengemaakt om de herkomst te herleiden. Zo kregen 2 bewoners boetes van 70 euro. De complexbeheerder van Bo-Ex heeft in samenwerking met handhaving via buurtbewoners nog kunnen achterhalen welke bewoners het grofvuil hebben geplaatst. Zij kregen een boete van 390 euro. Ook hebben buurtbewoners gezien dat mensen die niet in de straat wonen ook hun grofvuil hebben gedumpt. Op zijn zachtst gezegd nogal vervelend voor de bewoners die hiervan de dupe zijn geworden. Natuurlijk moet men handhaven, maar als de toegang naar de afvalcontainers is geblokkeerd door huisraad dat er is gedumpt door anderen dan buurtbewoners, dan verwacht je toch geen boete. Al in 2018 zijn door de gemeente vijf afvalcoaches ingezet, die mensen op straat moeten uitleggen hoe ze hun afval het beste kunnen weggooien. Men wilde daarmee vooral tegengaan dat verkeerd wordt geplaatst bij de ondergrondse containers. In hoeverre de afvalcoaches effect hebben gehad is niet geheel duidelijk. Nog steeds staat overal in de wijk regelmatig grofvuil op straat, vaak ook vanwege de renovatie- of verduurzamingsprojecten van de woningcorporaties. Mooi zou zijn als afvalcoaches en woningcorporaties samenwerken om bewoners tijdens renovatietrajecten te informeren waar en hoe zij hun grofvuil het beste kunnen aanbieden. Dat zou mogelijk meer effect hebben op de situatie. Maar het is natuurlijk ook je eigen verantwoordelijkheid als wijkbewoner. Huisvuil hoort nou eenmaal niet op straat! Hoe dan ook, wie de regels voor het aanbieden van afval bij ondergrondse containers nog eens wil nalezen, zie: www.utrecht.nl/wonen-en-leven/afval/ondergrondse-containers/ En wat ook kan helpen is het gebruik van de app www.utrecht.slimmelden.nl of de BuitenBeter app (te vinden via www.buitenbeter.nl) waarop je een probleem snel en makkelijk bij je gemeente meld, meteen op de plek én het moment dat je het signaleert!

“Praten, praten, praten…” Jeugdaanpak: wie is er aan zet?

Wie is er verantwoordelijk voor de jeugdaanpak op Kanaleneiland en in Transwijk? Al tijden wordt er gesproken over jongerenoverlast in de wijken, maar wat wordt daar eigenlijk concreet aan gedaan? En wat gebeurt er met alle input van bewoners op dat gebied? Zij herkennen zich niet in opgepoetste plaatjes en praatjes over hun wijk en voelen zich in de steek gelaten. Wie doet er wat aan? Wie wil weten wat de visie van het Utrechtse stadsbestuur is op jeugd, vindt op de webpagina www.utrecht.nl/bestuur-en-organisatie/beleid-en-omgevingsvisie een overzicht van het huidige beleid per onderwerp. Waar het gaat over het jeugdbeleid zegt de gemeente zich nadrukkelijk in te zetten voor een sterke sociale basis in de buurt en goede zorg dichtbij en op maat! ‘Bij alles wat we doen voor ouders en kinderen, laten we hen zo veel mogelijk meedenken of meedoen, bijvoorbeeld door hun mening of advies te vragen over de hulp die ze krijgen. Stap voor stap blijven we zo de zorg voor jeugdigen en hun ouders in Utrecht verbeteren en vernieuwen’, valt daarover te lezen op de gemeentelijke website. Tot 2026 is een belangrijke rol bij de uitvoering van het jongerenwerk weggelegd voor Stichting Jongerenwerk Utrecht (JoU). En over die rol zegt de gemeente: ‘De afgelopen jaren zorgden de jongerenwerkers van JoU voor een positieve ontwikkeling bij jongeren en voor minder jongerenoverlast op straat.’ So far so good zou je dus zeggen! In de ‘Nota van uitgangspunten Jongerenwerk Utrecht 2020-2026’, gepubliceerd in maart 2019, geeft wethouder Jeugd en Jeugdzorg Victor Everhardt dan ook aan dat hij het jongerenwerk als een belangrijke partner ziet binnen de aanpak van jeugdoverlast en jeugdcriminaliteit. Everhardt: ‘De samenwerking met politie en gemeente in de aanpak jeugdgroepen verloopt goed, met als resultaat minder overlast en minder overlastgevende jeugdgroepen.’ Uh, pardon? Zegt de wethouder daar nou dat er minder overlastgevende jeugdgroepen zijn op straat en in de wijken? Maar waren er afgelopen zomer dan geen rellen op Kanaleneiland, waarbij grote groepen jongeren zich in de wijk verzamelden, vernielingen aanrichtten, vuurwerk afstaken, een auto in brand staken en de politie bekogelden. Hoewel het daarbij voor een deel jongeren van buiten de wijk betrof, bracht het de discussie over jongerenoverlast in de wijk weer aardig op gang. In een artikel in AD/UN bijvoorbeeld ging senior adviseur & onderzoeker Krachtwijken Bouchra Dibi, zelf opgegroeid en woonachtig in Overvecht, in op de rellen en de achtergronden die spelen. Jongeren in de wijk noemt ze daarbij ‘tikkende tijdbommetjes’. Volgens haar hadden de rellen weinig te maken met corona of hitte en was het ook niet de laatste keer! Dibi: “Er wonen hier veel bijstandsgerechtigden, mensen hebben grote, groeiende problemen, van armoede, gezondheid, tot schulden en zware criminaliteit. Ze zijn teveel bezig met overleven om naar de opvoeding van hun kinderen te kijken. Die gaan naar buiten en belanden in de keiharde straatcultuur.” Vervolgens kunnen ze nergens heen, volgens Dibi, omdat een hoop is wegbezuinigd. “Zoals buurthuizen, wijkagenten met een goed netwerk in de buurt. Er zijn wel bureaus die hulp bieden. Goedbedoeld, maar allemaal vanaf hun eigen eilandje, niet samenwerkend maar concurrerend met elkaar. We moeten na al die tijd concluderen dat dit niet werkt.” Pittige uitspraken van Dibi, die zich moeilijk verhouden tot de overtuiging van wethouder Everhardt dat er steeds minder overlast is op straat en in de wijken. Ook veel wijkbewoners vinden dat problemen met jongeren nauwelijks adequaat worden aangepakt. Dat bleek onder andere tijdens een Raadsinformatiebijeenkomst in december 2018, naar aanleiding van een toename van overlast en incidenten in de wijk. De uitkomsten logen er niet om! Zo werd onder andere gesteld dat er een woud aan gesubsidieerde initiatieven en organisaties bestaat waarvan onduidelijk is wat zij doen en of dat succes heeft. Men mist zicht op de concrete inspanningen en prestaties, hoe deze worden gemeten en wie er precies mee worden bereikt. Aan bewoners zou nog worden teruggekoppeld wat de raad wel en niet kan doen, welke initiatieven en organisaties in de wijk actief zijn en waarmee precies, maar tot nu toe bleef het stil! Maar wat gebeurt er dan wel? En… heeft dat effect? Met een begroting van € 6.661.400,- (2019) werkt Jongerenwerk Utrecht (JoU) stadsbreed. Vanuit de Peltlaan 172 op Kanaleneiland is JoU Zuidwest actief met een team van 16 medewerkers onder leiding van Hasan Genc. Op de website wordt een aantal offline (in verband met corona!) activiteiten gepromoot, zoals onder andere ‘Girls time! met Hasna’, Huiswerkbegeleiding van Youssef en een ‘Live 30seconds battle’ tegen JoU Leidsche Rijn. Hoe bereikt JoU de jeugd én hoe voorkomen zij jongerenoverlast? Hasan: “Zeker op crisismomenten wordt er vaak gekeken naar wat er mis is. Dat is een logische reactie. Het is jammer dat we op dat moment niet zichtbaar genoeg zijn. We werken echter keihard op zowel crisismomenten als daarvoor en daarna. We doen zeker niet te weinig, maar misschien is het niet altijd voldoende zichtbaar. Dat is jammer, want het is voor ons in eerste instantie belangrijk dat we wél zichtbaar en in contact zijn voor jongeren. Dat zijn we!” Helaas kan JoU ondanks alle inspanningen niet alle overlast voorkomen. Hasan: “We doen uiteraard ons best en werken op plekken waar jongeren te vinden zijn, op straat, op scholen, in buurthuizen, online, bij mensen thuis, op sport- en speelvelden. Met jongens en meiden en met zowel groepsactiviteiten als individuele coaching en begeleiding. Op dit moment zijn we actief met vuurwerkpreventie. In vijf Utrechtse wijken proberen we samen met jongeren creatieve oplossingen te bedenken om vuurwerkoverlast en -vernielingen tegen te gaan. En er komt een groot online FiFa toernooi aan in de kerstvakantie (zie de aankondiging elders op deze pagina’s). Op Kanaleneiland-Noord werken we met de inzet van onze rolmodellen. Dat zijn 10 jongens van 14 -20 jaar die we goed kennen en die we actief begeleiden om een positief voorbeeld te zijn voor andere jongeren en kinderen in de wijk. Onze wijken hebben een negatief imago, maar dat willen we natuurlijk niet! Zij lopen op straat, houden toezicht, spreken met andere jongeren en kinderen, samen met ons.” JoU hanteert de volgende uitgangspunten bij de aanpak voor jongeren van 10 tot 23 jaar: het bieden van laagdrempelig contact en hulp/coaching, het voorkomen van zorg en overlast en het bieden van kansen voor talentontwikkeling. Binnenkort is er een nieuwe website: www.jou-utrecht.nl (voor volwassenen) en www.jong030.nl (binnenkort www.jou030.nl) voor jongeren. Naast JoU is overigens ook www.jeugdengezinutrecht.nl actief in Utrecht en dus ook in de wijk! Het CJG is er voor alle Utrechtse kinderen, groot en klein, en hun ouders. De inzet is dat kinderen gezond en veilig opgroeien en het CJG biedt daarbij advies, ondersteuning en hulp. Ook is er www.jouwggd.nl over zowel lichamelijke als geestelijke gezondheid voor jongeren en er is www.buurtteamsutrecht.nl voor problemen van ouders, van jongeren en kinderen, of problemen tussen ouders en kinderen. Met zoveel hulp en inzet lijkt het ons terecht dat bewoners verwachten dat het met de jeugdaanpak binnen hun wijk eindelijk eens goed komt

Invloed op gedrag van huurders

De wijk Kanaleneiland zag er jarenlang verpauperd en verloederd uit. De woningcorporaties investeerden vrij weinig in hun bezit. Veel flatgebouwen hadden daardoor een armoedige uitstraling. Wie nu een rondje maakt door de wijk ziet een groot verschil. Er staan mooie gerenoveerde complexen die het beeld van Kanaleneiland verbeteren. Helaas zijn er ook nog complexen met achterstallig onderhoud die voor een onaantrekkelijk straatbeeld zorgen. Door de nalatigheid van de corporaties die jaren lang de renovaties hebben uitgesteld, hadden (ook) huurders geen zin om hun woningen op te knappen. “Door het achterstallig onderhoud was het voor ons niet mogelijk om iets van ons stekkie te maken, dit werkte demotiverend. Daarnaast had het ook een domino-effect. Als de buren de tuin niet onderhouden dan doen anderen dat ook niet. Want tja, het werd eenmaal de norm”, aldus Fatima bewoner op de Afrikalaan. SCHOON EN NETJES HOUDEN Het afgelopen jaar zijn de flatgebouwen van Portaal op de Afrikalaan en de Amerikalaan gerenoveerd. De woningen zijn flink opgeknapt met als resultaat dat ook huurders er weer zin in hebben. Oude meubels zijn vervangen door nieuw interieur. Troep op de balkons heeft plaatsgemaakt voor bloemen en planten. Volgens Fatima is dat goed voor de motivatie van huurders: “bewoners krijgen weer energie om hun woning mooi in te richten en hun woonomgeving schoon en netjes te houden”. Achterstallig onderhoud van woningen zorgt voor achteruitgang binnen een wijk. Het gedrag van de huurders wordt beïnvloed door hun directe omgeving. Wanneer corporaties niks aan hun bezit doen, is het voor de huurders niet stimulerend om zelf iets te doen aan hun woonomgeving. HUREN ENORM GESTEGEN Woningcorporaties doen er goed aan om hun bezit op tijd te renoveren en zo te voorkomen dat de wijk achteruit gaat. “De huurprijs is de laatste jaren enorm gestegen, tegelijkertijd gaat de kwaliteit van de woningen achteruit. Dit is niet eerlijk en als huurders kunnen we hier niks tegen doen. We zijn afhankelijk van de plannen van de corporaties” aldus Mezian huurder van een niet gerenoveerde complex. Een mooie en schone leefomgeving heeft duidelijk een positief effect op het gedrag van de huurders. De woningcorporaties hebben de positie om hier invloed op uit te oefenen en hebben daar, volgens de bewoners, dan ook een grote verantwoordelijkheid in.

Het succes van de meidengroep Al Amira

Wat begon met een eenmalige activiteit is uitgegroeid tot de meidengroep Al Amira die inmiddels al 8 jaar bestaat. Na het groot onderhoud van de Stanleylaan II kregen de kinderen de gelegenheid om te bedenken wat ze graag wilden doen met als uitkomst het bakken van croissantjes. Wijkbewoonster Karima werd hiervoor benaderd. Wat bleek: de meiden, die toentertijd tussen de 8 jaar en 12 jaar oud waren, hadden behoefte aan een plek om met andere jongeren bij elkaar te komen. Karima, de moeder van een van de meiden, is gaan uitzoeken wat de mogelijkheden waren. “Ik wilde graag iets leveren voor de wijk”, vertelt ze. “Ik heb zoveel liefde in mij die ik graag naar anderen wil uitdragen”. Via Doenja Dienstverlening kreeg zij de mogelijkheid om 1 keer in de week in het gebouw ‘Bij Bosshardt’ activiteiten te organiseren. Elke week staat er wat anders op de planning. De groep bepaalt hoe de bijeenkomsten worden ingevuld. Dat varieert van koekjes bakken tot knutselen en in de zomer proberen ze zoveel mogelijk leuke uitjes te organiseren. Daarnaast wordt er ook onderling veel gepraat. Karima: “Ik vind het belangrijk dat de meiden aandacht krijgen en dat er gesprekken kunnen worden gevoerd over zaken waarmee zij soms moeilijk bij anderen terecht kunnen”. Het clubje bestaat uit 9 personen, waarvan de oudste inmiddels al 17 jaar zijn. Naast het verrichten van creatieve activiteiten, leren de meiden ook vaardigheden zoals organiseren, presenteren en debatteren. Wat zich heeft geresulteerd in het organiseren van een succesvolle moeder & kind feest waarop 150 personen zijn afgekomen, een gedicht geschreven voor de avond van de Vriendschap waarbij Peter R. de Vries aanwezig was en een magazine uitgebracht voor het jubileum ‘50 jaar gastarbeiders’. Ook waren ze gestart met de trainingen Utrecht in dialoog, maar helaas zijn die momenteel geannuleerd vanwege COVID19. Karima: “Dit soort activiteiten zijn belangrijk voor de meiden hiermee kunnen zij zelfvertrouwen opbouwen en worden ze indirect voorbereid op de arbeidsmarkt.” Echter blijkt dit niet voldoende te zijn. Zo is gebleken dat het zoeken van een stageplek voor sommige niet makkelijk is verlopen. Een van de meiden heeft op de valreep nog een stageplek kunnen regelen waardoor studievertraging is voorkomen. De realiteit laat weer zien dat vroegtijdig investeren in jongeren geen garantie is voor succes. Omdat zij uiteindelijk afhankelijk zijn van de arbeidsmarkt en hun netwerk, dat vaak klein is. “Een oplossing hiervoor zou zijn als organisaties in de buurt zoals het wijkbureau, woningcorporaties en andere (maatschappelijke) instellingen stageplekken reserveren voor jongeren uit Kanaleneiland. Dit is namelijk op dit moment het gat tussen onderwijs en het vinden van een goede betaalde baan”. vertelt Karima. Er is veel belangstelling voor de meidengroep al Amira. Andere jongeren uit de buurt willen graag meedoen, maar daar is hier helaas geen ruimte voor. De groep wordt bewust klein gehouden, zodat de meiden genoeg aandacht krijgen. Het doel is dat zij hun vaardigheden en kwaliteiten later kunnen inzetten om weer andere wijkbewoners te begeleiden. Karima: ”Het zou fijn zijn als meer mensen uit de wijk dit soort kleine initiatieven starten, waarbij de gemeente dit stimuleert en faciliteert”.

Nieuwe voedselbank

In de Doorgeefwinkel aan de Alexander de Grotelaan op Kanaleneiland is een voedselbank gestart. De voedselbank is een initiatief van de Stichting Hart Voor Ons Allemaal. De stichting is afgelopen mei door Fatima Yaakoub opgericht. Fatima is al jarenlang een actieve vrijwilligster die zich voor verschillende stichtingen heeft ingezet. Door de coronacrisis kwamen veel mensen financieel in de problemen waarbij Fatima zich geroepen voelde om iets voor hen te betekenen. De Doorgeefwinkel geeft haar de mogelijkheid om de activiteiten van de stichting voort te zetten. ‘Als startende stichting waarbij je met weinig middelen de doelgroep wilt helpen, is het fijn om de krachten te bundelen met bestaande initiatieven. We zijn heel blij dat we gebruik kunnen maken van de Doorgeefwinkel’ vertelt Fatima. De doelstelling van de stichting is het bevorderen van de zelfredzaamheid van mensen die behoeftig zijn, zowel op financieel als op sociaal gebied, alsmede in het verbinden van mensen op cultureel gebied in het algemeen. Fatima: “De stichting is volledig afhankelijk van donateurs en vrijwilligers. Op dit moment verstrekken we voedselpakketten aan mensen die in armoede leven en schulden hebben. We vinden het belangrijk dat de pakketten terecht komen bij de mensen die het echt nodig hebben. Daarom starten we altijd met een huisbezoek en we vragen ook de financiële gegevens op.” Naast de levensmiddelen krijgt de stichting ook kleding en inboedel gedoneerd. De stichting zorgt ervoor dat deze spullen weer terecht komen bij de Doorgeefwinkel. Deze samenwerking zorgt ervoor dat de spullen terecht komen bij de mensen die het nodig hebben. Daarnaast is het ook goed voor de circulaire economie. Zo krijgen spullen weer een tweede leven. Ook heeft de stichting de ambitie om wijkbewoners en vrijwilligers de mogelijkheid te geven om hun talenten te ontwikkelen en in te zetten voor de wijk. Fatima:“ Wij worden ook benaderd voor de samenwerking met andere organisaties. Op dit moment is er een grote vraag naar stageplekken voor jongeren. We willen graag iets voor de jeugd betekenen. Vaak komen zij moeilijk aan een stageplek, mede omdat er geen netwerk is waarop ze kunnen terugvallen. We willen deze jongeren een stageplek bieden en zo de mogelijkheid geven om te ontwikkelen en te groeien in de hoop dat zij zich later ook zullen inzetten voor maatschappelijke activiteiten.” aldus Fatima. LEVENSMIDDELEN DONEREN? Dat kan op Alexander de Grotelaan, garagebox 166. Neem contact op met Fatima Yakooub. 06-845 979 76, contact@hartvooronsallemaal.nl, www.hartvooronsallemaal.nl

Minder parkeerplekken en nu?

Veel bewoners niet blij met herinrichting Alexander de Grotelaan!     Van maart tot oktober 2019 vond op Kanaleneiland Zuid de herinrichting plaats van de Alexander de Grotelaan. In opdracht van de gemeente Utrecht vond in twee delen een opknapbeurt plaats van zowel ‘de huisaansluitingen en waterafvoer als de verhardingen en terreininrichtingen’. Ook werd het aantal parkeerplaatsen teruggebracht naar 110. Op 246 woningen levert dat vanzelfsprekend problemen op! Al in maart 2017 organiseerde de gemeente Utrecht een middagbijeenkomst over de aanstaande herinrichting van de Alexander de Grotelaan. Bewoners konden aangeven wat hun wensen waren met betrekking tot de herinrichting van ‘hun’ straat. Voor veel bewoners bleek dat een onhandig tijdstip in verband met werk, de opkomst was dan ook relatief laag. Tijdens de bijeenkomst werd onder andere benoemd dat men graag meer en betere parkeerplekken wilde. Tijdens een vervolgbijeenkomst in oktober 2017, wederom op een voor veel bewoners onhandig tijdstip, werd het ontwerp van de herinrichting gepresenteerd. Dat bleek niet afgestemd op de bewonerswensen en ontwerptekeningen waren voor niet-deskundigen erg lastig te begrijpen. Met de feedback vanuit bewoners bleek nauwelijks iets gebeurd en ook de communicatie vanuit de gemeente liet in de ogen van veel bewoners nogal te wensen over. Reden voor bewonerscommissie Roosal om bij de gemeente meer informatie op te vragen. Daaruit bleek dat de gemeente had besloten om het aantal parkeerplaatsen voor Alexander de Grotelaan Zuid te beperken tot 55 voor een straat met 123 woningen. Een meting van de huidige geparkeerde aantallen door bewoners zelf toonde aan dat de beperking zou leiden tot een flink tekort aan parkeerplaatsen. HANDTEKENINGEN Naar aanleiding van die meting besloot de gemeente een onderzoeksbureau de situatie te laten bestuderen en de resultaten van dat onderzoek ondersteunden de meting van de bewoners. Daarnaast werden door bewoners handtekeningen verzameld om te pleiten voor meer parkeerplekken. Desondanks bleef de gemeente bij het besluit om het aantal parkeerplaatsen bij de herinrichting te beperken tot 55. Voor de totale Alexander de Grotelaan Noord en Zuid gaat. het om een tekort van circa 50 parkeerplaatsen in een straat met 246 woningen. INFORMATIEPROCES ZONDER ECHTE INSPRAAK Veel bewoners kregen de indruk dat de meeste input voor de herinrichting van de gemeente zelf kwam en dat men niet van het plan wilde afwijken. Het participatieproces werd door hen dan ook meer gezien als een informatieproces zonder echte inspraak. De gemeente leek voornamelijk in te zetten op het realiseren van haar groen-georiënteerde beleidsdoestellingen. Het was de lokale fractie van DENK, die daarom november 2018 schriftelijke vragen stelde over de herinrichting, waarbij onder andere de beperking van het aantal parkeerplaatsen werd benoemd. Omdat de herinrichting al in het voorjaar van 2019 zou starten, inclusief het inkrimpen van het aantal parkeerplaatsen, werd om haast gevraagd bij de beantwoording. Daarin werd de partij tegemoet gekomen, want al begin december kwam het college van burgemeester en wethouders met antwoorden. Die voldeden echter geenszins aan de verwachtingen. Het college verwierp alle suggesties van DENK over falende participatie en slechte communicatie met bewoners, alsmede verkeerde berekeningen van het aantal feitelijk benodigde parkeerplekken en de te verwachten toekomstige parkeerproblemen. PARKEERBELEID De terechte vraag van veel bewoners om meer en betere parkeerplekken werd door de gemeente anders geïnterpreteerd. Normaal gesproken konden gemiddeld 80 auto’s in de straat parkeren terwijl er officieel maar 21 parkeervakken waren. Bewoners wilden daarom meer en betere parkeerplekken voor die 80 auto’s. De gemeente gaf echter aan: “Bij herinrichtingen moet er afdoende parkeerplaats in de straat of de omliggende straten zijn voor bewoners en bezoekers om hun auto te parkeren, maar het creëren van meer parkeerplaatsen dan in de bestaande situatie leidt tot meer files, meer luchtverontreiniging en draagt daarbij niet bij aan een gezonde stad voor iedereen. Dit is geheel in lijn met het bestaande parkeerbeleid zoals vastgelegd in de nota stallen en parkeren.” Inmiddels is het december 2020 en wat is momenteel de situatie in en rond de Alexander de Grotelaan? Zoals bij elke herinrichting in de stad is het straatbeeld aangepast aan de huidige tijd. De straat is nu smaller, groener en éénrichting. Ook zijn parkeerplaatsen duidelijker gemarkeerd, een wens vanuit bewoners. Maar er zijn ook parkeerproblemen, mensen moeten tenslotte nog steeds hun auto kwijt! Dat is gezien de voorgeschiedenis niet geheel onverwacht, maar hoe vertaalt zich dat in de praktijk? Op de Alexander de Grotelaan Zuid gaat het om totaal 123 wooneenheden, waarvoor nu 55 parkeerplaatsen zijn gerealiseerd en zeven ongereguleerde. Bij nieuwe bouwprojecten op Kanaleneiland wordt een parkeernormen van 1,10 – 1,20 gehanteerd en voor zelfstandige studio’s een parkeernorm van 0,50. De parkeernorm van Alexander de Grotelaan is 55/123= 0,45. Wat wij vanuit bewoners vernamen is dat handhaving momenteel boetes uitdeelt op de ongereguleerde parkeerplekken, die tenslotte zelf door de gemeente zijn aangeduid als mogelijke parkeerplekken. BOETES Het is voor bewoners niet geheel duidelijk waarop deze boetes zijn gebaseerd. Zo worden eigenaren van garageboxen, die hun auto voor hun eigen garagebox parkeren, bekeurd. Contact daarover vanuit bewoners met de projectleider heeft nog niet tot duidelijkheid geleid. Waar de gemeente Utrecht in haar begroting over 2018 nog aangeeft de wijkparticipatie te willen verbeteren met meer aandacht voor betrokkenheid tijdens de planvorming in plaats van aan het eind, lijkt de afstemming met bewoners hier nog alles behalve gladjes te verlopen. Veel bewoners weten bijvoorbeeld niet waar en hoe daarover een klacht in te dienen en haken snel af als de gemeente zich daarbij niet heel meewerkend opstelt. Of dat verklaart waarom mensen in kwetsbare wijken nauwelijks actief zijn zou een nader onderzoek dan ook meer dan waard zijn!   Foto: www.scherrenberg.com

Haal winkelwagens van de straat!

Wijkbewoners storen zich aan de achtergelaten winkelwagens!     Wie op straat rondloopt op Kanaleneiland kan niet ontkomen aan de her en der achtergelaten winkelwagens. Ze worden door wijkbewoners, maar ook door mensen buiten de wijk die hun boodschappen doen op Kanaleneiland overal op straat achtergelaten. De winkelwagens zorgen op dit moment voor een armoedige uitstraling en wijkbewoners storen zich aan dit straatbeeld. Ze vinden dat ze recht hebben op een schone en prettige leefomgeving en het huidige straatbeeld is totaal niet bevorderend voor de leefbaarheid en het woongenot. “Het zijn vooral de winkelwagens van IKEA, Albert Heijn en Lidl. Waar blijft het maatschappelijk verantwoord ondernemen van deze winkelketens?”, aldus een bewoner van Kanaleneiland. De fractie van DENK heeft in november 2018 hierover vragen gesteld aan het college. Het probleem met de winkelwagens zou leiden tot gevaarlijke situaties in het verkeer en op kinderspeelplaatsen. Ook belemmeren ze voetgangers en brengen schade toe aan auto’s. Ze hebben wijkwethouder Linda Voortman gevraagd om op te treden. Die erkende de problemen, maar gaf aan dat het lastig is om op te treden. Iemand die een winkelwagen achterlaat, moet op heterdaad betrapt worden om bekeurd te kunnen worden. Zo’n heterdaad in de praktijk is volgens de wethouder lastig. Ook gaf ze aan, dat winkeliers regelmatig aangespoord worden om hun wagens uit de wijk te halen. Bewonerscommissie Roosal heeft namens verschillende bewoners van Kanaleneiland onlangs contact opgenomen met IKEA en Lidl en het probleem van de winkelwagens aangekaart. De Lidl geeft geen gehoor aan het probleem. Zij blijven hun huidige aanpak hanteren die volgens de bewoners niet werkt. Voor IKEA is het probleem van de winkelwagens inzichtelijk geworden door middel van de foto’s die de bewoners hebben gemaakt. Inmiddels heeft het woonwarenhuis toegezegd om haar eigen winkelwagens vaker uit de wijk op te halen. Of dit het gewenste resultaat zal opleveren, moet nog blijken.

Heeft u een verhaal voor ons?

Contacteer onze redactie!

Bij de Zuidwester staan we altijd open voor een kopje koffie. Is er iets leuks, interessants of spannends gebeurd bij u in de buurt? Heeft u gewoon vragen of opmerkingen? Schroom niet om onze redactie te contacteren!