
18 februari 2026 – Anne woont aan de Monnetlaan, is getrouwd en heeft twee jonge kinderen. Ze bespreekt in haar columns de ‘flat’-way of living.
Tekst: Anne Rietveld – Illustratie: Manon Sas
Het regent pijpenstelen als ik in het donker op de bakfiets de binnentuin in rijd. De binnentuin is verlaten en stil. Althans, dat is hij tot mijn peuter zich loswurmt uit zijn gordels en besluit zijn ongenoegen kracht bij te zetten door erbij te gaan staan. Krijsend.
Voor de duidelijkheid: hij was het er niet mee eens dat ik hem kwam ophalen van de opvang.
Eenmaal in de warme portiek aangekomen, met een fietsbatterij in mijn ene hand en een nog altijd woedende peuter op mijn andere arm, kijk ik omhoog. Nog acht trappen te gaan.
Schaamte (‘wat zullen de buren wel niet denken, alsof ik mijn kind iets verschrikkelijks heb aangedaan’) en irritatie buitelen door mijn hoofd terwijl ik me omhoog worstel. Achter de gesloten voordeuren staan vast buren in de keuken of zitten ze op de bank, ieder met een eigen gedachte bij dit onverwachte hoorspel.
Er gaan weken voorbij waarin ik sommige buren niet zie. Of ik kom ze alleen tegen in de binnentuin, bij de schuren. En hoewel we elkaar niet dagelijks treffen in de portiek, weten we elkaar op andere plekken wel te vinden. Zo raakten we laatst aan de praat met de nieuwe buurman bij Koffiemaatjes.
Ook zonder elkaar te zien, geven we genoeg tekenen van leven. De één organiseert een borrel. De ander besluit om, buiten kantoortijden, dat wel, te gaan boren. En als we elkaar niet horen, dan ruiken we elkaar wel. De buurman die zijn sigaret alvast in de portiek opsteekt. Of degene die de vuilniszak klaarzet en ’m vervolgens vergeet, zodat de hele portiek mee kan genieten van de inhoud.
We zien elkaar misschien weinig, maar in deze flat weet iedereen precies hoe het met de buren gaat. Soms via een praatje. Soms via geur. En soms via een woedende peuter die de hele portiek laat weten dat hij nog lang niet klaar was met spelen.
“We zien elkaar misschien weinig,
maar in deze flat weet iedereen precies
hoe het met de buren gaat”

